السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
491
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
من مؤلّف نيز هيچ به ياد ندارم كه چيزى را به خداوند - جلّ جلاله - سپرده باشم و آن چيز گم شده باشد . و اگر هم به خاطر ارتكاب گناهى گم شده ، هنگامى كه از رحمت حضرتش اعادهء سپردهام را خواستهام ، آن را به من بازگردانده و محجوب و محرومم نساخته [ يا : شرمسارم ننموده ] ، و بر طبق گناهى كه باعث گم شدن آن از پناهگاه نگاهدارىاش شده ، با من معامله ننموده است . براى نمونه در سال 627 هجرى قمرى راهى حجّ شدم ، و تمام آنچه را كه همراهم بود به حفظ و پاسدارى مراحم الهى سپردم ، ولى تازيانهاى كه از چوب بادام تلخ همراهم بود و به كجاوه بسته بودم هنگام سير شبانه به زمين افتاد . وقتى كه روز روشن شد و فرود آمديم ديدم كه تازيانه گم شده است ، به دوست همراهم - كه مردى علوىّ بود و علىّ بن زكىّ رحمه اللَّه نام داشت - گفتم : تازيانهء من گم شده ، در جستجوى آن باش . وى از گفتهء من تعجّب كرد و گفت : تازيانهاى را كه ديشب در راهپيمايى سريع حاجيان افتاده جستجو كنم ؟ گفتم : بله ، زيرا من هر چه را كه همراهم بود به خداوند - جلّ جلاله - سپردهام ، و مسلّما و - جلّ جلاله - از آنها نگاهدارى مىكند . وى گفتهء مرا نپذيرفت و آفتابهاى برداشت و رفت تا به دور از ديد حاجيان به دستشويى برود . ولى در حالى كه تازيانه در دستش بود آمد . گفتم : چگونه آن را پيدا كردى ؟ گفت : ديدم كه روى كوزهء مردى آويزان است ، گفتم اين تازيانه از آن فلانى است و ديشب در راهپيمايى شبانه افتاده است . گفت : بله ، ما آن را شب يافتيم و برداشتيم ، بگير و براى او ببر . و اگر امثال اين امور را كه برايم اتّفاق افتاده ذكر كنم ، خسته و ملول مىگردى . آداب و اعمال پيش از خواب الف - آداب وقت قرار گرفتن در رختخواب 1 - وقتى به صورت گذشته عمل نموده و به كيفيّتى كه توضيح داديم همهء وسايل و متعلّقات خويش را نزد خدا به وديعه گذاشتى ، مانند وضوى نماز طهارت